Συνήθηςταινία σφράγισης συσκευασίαςΤο (BOPP διαξονικά προσανατολισμένο πολυπροπυλένιο) είναι ένα απαραίτητο στοιχείο στη ζωή κάθε επιχείρησης, εταιρείας ή ατόμου. Λόγω του σχετικά χαμηλού τεχνολογικού του περιεχομένου και του μεγάλου αριθμού εγχώριων κατασκευαστών, τα προϊόντα που κυκλοφορούν στην αγορά ποικίλλουν πολύ σε ποιότητα. Επιπλέον, η εγχώρια βιομηχανία ταινιών εξακολουθεί να βρίσκεται σε χαμηλό τεχνολογικό επίπεδο και δεν υπάρχει ολοκληρωμένο εθνικό πρότυπο για την ταινία. Πολλοί καταναλωτές πιστεύουν ότι η ταινία είναι φθηνή και έχει καλή πρόσφυση, αλλά αυτό είναι λάθος.
Η ταινία κατασκευάζεται τραχύνοντας μια επιφάνεια φιλμ BOPP μέσω επεξεργασίας κορώνας υψηλής τάσης, επικαλύπτοντάς την με κόλλα και στη συνέχεια κόβοντάς την σε μικρά ρολά. Επομένως, η αντοχή της ταινίας εξαρτάται κυρίως από την ποιότητα και το πάχος της μεμβράνης BOPP. Το φιλμ BOPP που κατασκευάζεται από πρώτες ύλες υψηλής ποιότητας έχει καλή φωτεινότητα, ισχυρή ευελιξία και λίγες ακαθαρσίες ή μαύρα στίγματα. Η ταινία που κατασκευάζεται από αυτό το φιλμ γενικά δεν περιέχει σκόνη χρώματος για να καλύψει τις ακαθαρσίες, επομένως η τελική διαφανής ταινία είναι καθαρό λευκό. Μετά από περίπου μία εβδομάδα, η διαφάνεια της ταινίας μήκους έως και 100 μέτρων παραμένει πολύ υψηλή. Το πάχος μιας τυπικής μεμβράνης BOPP είναι μεταξύ 28 και 30 μικρομέτρων. Ωστόσο, λόγω της μειωμένης αντοχής των μεμβρανών BOPP που αναμιγνύονται μερικώς με ανακυκλωμένα υλικά, το πάχος του φιλμ αυξάνεται. Αυτός ο τύπος ταινίας είναι πολύ παχύς στην αφή, αλλά η αντοχή του είναι κακή και η διάρκεια ζωής του είναι μικρή. Σημαντική γήρανση εμφανίζεται μετά από περίπου έξι μήνες, η επιφάνεια γίνεται εύθραυστη και σπάει εύκολα. Η συνηθισμένη ταινία στεγανοποίησης χρησιμοποιεί ακρυλική κόλλα, γνωστή και ως κόλλα ευαίσθητη στην πίεση, της οποίας το κύριο συστατικό είναι ο εστέρας. Ο εστέρας είναι ένα πολύ δραστικό πολυμερές και η θερμοκρασία επηρεάζει τη μοριακή του δραστηριότητα. Η περιεκτικότητα σε εστέρα της κόλλας επηρεάζει άμεσα την απόδοση της ταινίας. Πολλοί άνθρωποι πιστεύουν λανθασμένα ότι μια πιο κολλώδης αίσθηση υποδηλώνει καλύτερη κόλλα.
Υπάρχουν δύο πρότυπα για την αξιολόγηση της ποιότητας της κόλλας ταινίας: η αρχική πρόσφυση και η ισχύς συγκράτησης, τα οποία είναι αντιστρόφως ανάλογα. Γενικά, οι ταινίες με αρχική κόλληση κάτω από 10 έχουν χαμηλή κολλητική επίστρωση, συνήθως μόνο περίπου 20 μικρόμετρα, όπως χαρτοταινία και συνηθισμένη διαφημιστική ταινία συσκευασίας. Η κανονική ταινία στεγανοποίησης έχει αρχική αντοχή κόλλησης μεταξύ 15 και 20 και το πάχος κόλλας είναι γενικά 22-28 μικρόμετρα, το οποίο πληροί το τυπικό πάχος. Ωστόσο, οι περισσότερες ταινίες που κυκλοφορούν σήμερα περιέχουν ακαθαρσίες, αυξάνοντας το πάχος τους. Για να καλύψει αυτές τις ακαθαρσίες, συχνά προστίθεται σκόνη χρώματος στην κόλλα, με αποτέλεσμα η διαφανής ταινία να εμφανίζεται κρόκος αυγού ή ανοιχτό πράσινο. Αυτός ο τύπος ταινίας είναι γενικά κατώτερης ποιότητας. Πώς μπορείτε να διακρίνετε την καλή από την κακή χρωματιστή ταινία; Η έγχρωμη ταινία χρησιμοποιείται για σκοπούς επισήμανσης και κάλυψης και είναι συνήθως μπεζ ή καστανή. Πολλοί άνθρωποι μπερδεύουν το χρώμα της ταινίας με το φιλμ, αλλά στην πραγματικότητα είναι το χρώμα της κόλλας. Πιέστε τα δύο κομμάτια μεταξύ τους σφιχτά και στη συνέχεια τραβήξτε τα γρήγορα. Εάν μπορείτε να τραβήξετε τη μία πλευρά της κόλλας, μπορείτε να δείτε την καθαρότητα και τη διαφάνεια της αρχικής μεμβράνης. Το πιο σημαντικό, μπορείτε να δείτε το πάχος της κόλλας. Εάν δεν αποκολληθεί καμία κόλλα ή αν αφαιρεθούν μόνο μερικές κουκκίδες, η κόλλα περιέχει πολλές ακαθαρσίες και στερείται συνοχής.
Δεύτερον, υπάρχει πάρα πολύ υγρασία, η οποία έχει ήδη εξατμιστεί. Σε αυτή την περίπτωση, η αρχική αντοχή πρόσφυσης της ταινίας έχει μειωθεί σημαντικά, η οποία γίνεται αισθητή με το χέρι. Όταν εφαρμόζετε έγχρωμη ταινία σε ένα αντικείμενο, όσο πιο παχιά είναι η ταινία, τόσο καλύτερη είναι η αδιαφάνειά της και τόσο υψηλότερη είναι η ποιότητά της. Συγκρίνοντας την εμφάνιση διαφορετικών ταινιών, εκείνες με λιγότερη ταινία και νοθεία θα έχουν ένα πολύ σκούρο γενικό χρώμα και όταν αποκολληθούν, η ταινία θα είναι πολύ ημιδιαφανής. Η καλής ποιότητας ταινία θα έχει παρόμοιο χρώμα σε όλο το ρολό όπως είναι όταν τραβιέται, επειδή έχει εξαιρετική αδιαφάνεια και δεν υπάρχει χρωματική στρώση. Οι κατώτερες ταινίες με νοθεία απαιτούν μια απαρχαιωμένη μέθοδο άμεσης εφαρμογής για την επικάλυψη του φιλμ BOPP με ακαθαρσίες, με αποτέλεσμα συχνά τα μεγάλα σωματίδια ακαθαρσιών να μην διαλύονται πλήρως, προκαλώντας εμπλοκή και αφήνοντας γραμμές (περιοχές χωρίς κόλλα) στην ταινία κατά τη χρήση. Η καλής ποιότητας ταινία χρησιμοποιεί μια μέθοδο εφαρμογής μεταφοράς με μαλακή απόξεση, εξαλείφοντας αυτές τις γραμμές (η τυπωμένη ταινία μπορεί να παρουσιάσει διαρροή μελανιού ή υποτύπωση, η οποία σχετίζεται με την τυπογραφική μηχανή).
Ένας άλλος τρόπος για να τα ξεχωρίσετε είναι κοιτάζοντας την επιφάνεια της ταινίας. Η φρεσκοκομμένη ταινία έχει συνήθως φυσαλίδες αέρα, οι οποίες συνήθως εξαφανίζονται μετά από μια εβδομάδα. Η ταινία με καθαρή κόλλα βερνικιού έχει λεία επιφάνεια χωρίς λευκές κηλίδες. Η ταινία που περιέχει ακαθαρσίες έχει πολλές ακανόνιστα κατανεμημένες λευκές κηλίδες που δεν διαλύονται όταν πιέζονται, σε αντίθεση με τις φυσαλίδες αέρα. Συνοψίζοντας, μπορείτε γενικά να κρίνετε την ποιότητα της ταινίας από την εμφάνισή της. Ένας άλλος κρίσιμος παράγοντας για τη διάκριση της καλής από την κακή ταινία είναι να μην βασίζεστε αποκλειστικά στην αίσθηση της κολλητικότητας. Η κολλητική ταινία που περιέχει ακαθαρσίες έχει πολύ υψηλή αρχική πρόσφυση πριν εξατμιστεί. Για να ελέγξετε την ισχύ συγκράτησης της, κολλήστε την ταινία σε ένα αντικείμενο και στη συνέχεια τραβήξτε την γρήγορα. Επαναλάβετε αυτό αρκετές φορές και θα παρατηρήσετε σημαντική μείωση της κολλώδους υφής. Η κολλητική ταινία που περιέχει ακαθαρσίες χρησιμοποιεί συνήθως βενζίνη και οξύ για τη διάλυση της κόλλας, με αποτέλεσμα μια πολύ έντονη οσμή. Οι αξιόπιστες μεγάλες εταιρείες χρησιμοποιούν τολουόλιο για διάλυση, το οποίο εξατμίζεται κατά τη διαδικασία της επίστρωσης.
Μετά από όλη αυτή την εξήγηση, μπορεί να ρωτήσετε, ποια είναι η διαφορά μεταξύ καλής και κακής ταινίας κατά τη χρήση; Στην πραγματικότητα, ο σκοπός της χρήσης ταινίας δεν είναι απλώς να κολλήσει, αλλά να διασφαλίσει ότι θα κολλάει σταθερά και δεν αποχωρίζεται. Οι περισσότερες ταινίες που περιέχουν ακαθαρσίες θα σπάσουν μετά από μια περίοδο εργασιών συσκευασίας (μεταξύ 20 λεπτών και 1 ώρας) και δεν μπορούν να εφαρμοστούν ξανά, ειδικά σε χαμηλές θερμοκρασίες και ανέμους και ξηρές συνθήκες. Επιπλέον, οι κατώτερες ταινίες σπάνε εύκολα και έχουν πολύ χαμηλή αντοχή, κυρίως λόγω της ποιότητας του φιλμ. Οι αξιόπιστοι κατασκευαστές χρησιμοποιούν χάρτινους σωλήνες υψηλής πυκνότητας για τις ταινίες τους, χωρίς υπολείμματα χαρτιού στην επιφάνεια κοπής. Το πάχος του χάρτινου σωλήνα είναι 3 mm για ταινίες κάτω των 100 μέτρων και 4-5 mm για ταινίες άνω των 100 μέτρων. Οι μικρές επιχειρήσεις, για να παραπλανήσουν τους καταναλωτές, χρησιμοποιούν παχύτερους χάρτινους σωλήνες, συχνά πάχους 5-7 mm, που μπορεί να φαίνονται μεγαλύτεροι, αλλά το πάχος της κόλλας είναι εύκολα αντιληπτό. Επομένως, όταν επιλέγετε ταινία, είναι απαραίτητο να ελέγχετε προσεκτικά το πλάτος και το πάχος της. Επίσης, σημειώστε ότι η κατώτερη ταινία περιέχει συχνά πολυάριθμες ακαθαρσίες, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ανεπαίσθητα κενά μεταξύ των λωρίδων κατά την περιέλιξη. Αυτό σημαίνει ότι το ίδιο μήκος ταινίας θα απλωθεί μεγαλύτερο, εξαπατώντας τους καταναλωτές. Για τα γρήγορα κινούμενα και μίας χρήσης καταναλωτικά αγαθά όπως η ταινία, τα οποία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την ενέργεια, οι μικρές επιχειρήσεις συνήθως δεν διαθέτουν τις δικές τους τεχνολογικές δυνατότητες και πρέπει να αγοράζουν τα πάντα, από φιλμ BOPP μέχρι κόλλες. Κατά συνέπεια, συχνά καταφεύγουν σε μέτρα μείωσης του κόστους και κακοτεχνίες.
